Tam da ikiye bölünmüştü oysa dünya; aşkın ortasından arzularımın parmak ucuna doğru. Gidip geliyordum saniyeler arasında hızla. Neyine senin be ömür? Neyine senin kızıl güneşlerde rüyalara doğma? Buradasın işte, burasında yalnızlığın tam da yanı başında. Topladı geceler seni sokaklardan ıssızca rujlu dudaklardan çıkan sigara kokularıyla. Düşlemek fazlaydı hayatı, gömülmeliydi koca koca gözlere yalnızca umutları.
Bekle sen yine, bekle salağın önde gideni gibi! Bekle ki geçsin dakikalar, uzansın yıllar yanı başına doğru, gözlerinin altına doğru... Kazanacak neyin kaldı ki hayatta kaybetmekten korkasın? Yalnızlığın ölümsüzleştiği o tuzsuz andasın. Ah be gönül, ne vardı sarılmayı umacak? Cesaret bak yine göz yaşlarında kaldı umutlarının. Sen deli çocuk, sen akıllanmayan ve asla uslanmayan utanmaz çocuk; yaşam yine senin kalbinde yarım bir cümle gibi kalacak.
http://www.youtube.com/watch?v=nlU1OEro_i8
YanıtlaSil