Yüzüne avuçlarıma aldığım, tanımadığım; tanımak isteyip saçlarından saklandığım... Bazen sıfırdan daha yalnızım işte tam da bu yüzden. Ay geceyi bölerken ikiye sen ve ben diye; ben bir rutubet koğuşunda gördüm düşlerimi sensizlik içinde. Islandım teninle ve ıslandım dudaklarınla kimsenin bilmediği gecelerde. Şimdi? Şimdi yoksun ne bende ne de kendinde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder