Orada öylece durmuş, düşüncelerimin şarapla harmanlanmasını bekliyordum vücudumda. Yalın ayaktı hayallerim artık. Bakmayın pencerenin açık olduğuna, soğuktu bu kış bu oda. Bahardı belki ama bazı baharlar vardır, soğuktan dişleriniz sızlar. Biraz da terkedilmişliktendir kabul ediyorum...
Tam o anda, yani kendinizle baş başa kaldığınız ayrılığın ilk dakikasında gerçekten hissedersiniz yokluğunun önemini. İnsan neden anlamaz farkı ve neden alışır hayatındaki bir insana? Tüm bunlara rağmen yine de gitmek gerekir. Kızma... Biliyorum ama hiç bir şişe unutturamaz seninleyken yaşadığım yalnızlığı. Sen bile şarap olarak unutturamazsın bana ki sen; çok güzel bir şarapsın. Dudakların tıpa, kalçaların ise dibiydi yalnızlığımın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder