Köle olduktan sonra, mesela telli bir defterde parmaklık olabilir insana ışıksız bir odada. Köleyim ben bu gece.Yaşama yasağım var hayatı, nefes alma yasağım. Ne görüyorsun ki suretimde, uyku mu sence istediğim? Tanımamışsın beni; bir çift kanat olabilir tek tesellim. Bir de odamdan gökyüzüne bir pencere.
Sen hiç kurşun kalem olup beyaz sayfalar arasında kayboldun mu? Saçlarından vazgeçtin mi, rüzgarda onları savurmayı unutup bir şekilde karanlığa gömdün mü kendini? Tanımamışsın beni; bir çift göz olabilir tek tesellim. Bir de kalbe geniş bir köprüsü olan gece.
Hedef son gibi görünür oradan, ben de görüyordum sen kadar odaklanmışsam. Son ölüm bile olamazken, söylesene bana sen ne kadar nokta olabilirsin hayatıma? Çoğusu geldi geçti, bilmiyorum adedini, hatırlamıyorum cisimlerini. Kimisi iki kelimesi arasındaki boşluktu, kimisi unutulmuş eski Türkçe bir kelime, kimisi virgül. Ben hala yoldayım, tanımlanamayan ve henüz noktası konmayan bir uzun paragrafım. Tanımamışsın beni; bir çift yürek olabilir tek tesellim. Bir de yürekleri bir arada tutacak tutkulu sevgi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder