Saat tam 18:46'da bir akşam üstünde, demek istediğim hayatımda kimsenin olmadığı sıradan bir akşam üstünde; yağmurla yeni yıkanmış bir kaldırım taşına bırakmak istedim kendimi. Bu bugün değildi, dün hiç değildi. Olsa olsa yarın olabilirdi. Ben yarından bu denli umutluyum şimdi!
Halbuki her şey uygun idi, güzel bir gün batımı resmine. Rüzgar titretse şimdi ellerimi, hissetmesem özlemlerimi soğuk parmak uçlarımda. Kopsa o sıkıca bağladığım düğüm, düğüm dedimse sen öyle anlama, sıkıca bağladığım anı... Ne olur biliyor musun? Ben sadece düşerim sessizce, saçmadan hayatımı sokak ortasına.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder