En son ne zaman cennet oldu gecelerim? Kimisi bu dünyada bulur cennetini. Ben bulmuştum, kadınlarda. Yalnız uyuduğum geceler cehennemdi benim için. Soğuk bir donmuşluk hissi kesiyordu ellerimi. Avuçlarım çatlıyordu ve sonra kalbim. Kanım çekiliyordu yavaşça, soluklarım sessizleşiyor ve uyuyordum. Uyumak ne acı bir şey! Ne berbat bir tadı var damağımda kaldığında...
Peki ya cennet? Bir kadın nasıl cennet olabilirdi ki? Dokunuşları derim sana, dokunuşları cennet olur bir kadının. Dudakları sonra, ısıtır seni. Memeleri değer tenine ve sen yanarsın usulca. İşte cennet budur bir gece yarısı. Seni alır koynuna ve uyutur, uyutur, uyutur. Cennet yumuşacık elleriyle saçını okşamasıdır aşkın. Bu gece mi? Üzgünüm, bu gece cehennem.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder