İstanbul,
Sen hayatıma giren kadınlar gibiydin hep. Çok gürültülü, kendini beğenmiş ve gri. Bir birimizi hiç bir zaman anlayamadık.Yeterince uğraştım mı senin için diye düşünüyorum ama biliyorum, hiç uğraşmadım. Öylesine uzaktık ki birbirimize...
Benim kalbim sen kadar hareketli değil. Hiç koca bir dağın yok sırtımı yaslayabileceğim. Ağlasam, rüzgarın gözyaşlarımı savuracağı yüksek bir tepen yok. Sıkılsam kendimle yalnız kalabileceğim bir kuytun yok. Senin İstiklal'in var sarhoş mu sarhoş, senin Eminönü'n var kirli mi kirli. Ha bir de Adalar'ın ve Kız Kule'n var hiç gitmediğim.
Sevdiğim ufak detayların var sadece, sevdiklerimi taşıman gibi. Üzgün değilim, pişman değilim. Sen hep hayatıma giren kadınlar gibiydin. Sen de doğdum, sen de büyüdüm ve yaşadım ama hiç senin olamadım. Baktık ama göremedik bir birimizi.
Ve şimdi ben senden sadece; gittim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder