Altı yaşında, tamı tamına altı yaşında evlendim ben düşlerimle. Bozamıyorum yeminimi, yenemiyorum makus düşüncelerimi. Kaybolmadı hiç bir şey, katlanıp çöktüler çizgi çizgi yüzüme birer birer. Hangi kadeh unutturabilir bana beni? Kapasam halbuki gözlerimi, ah kapasam gözlerimi.
Ne bir ses duyacak mecalim kaldı, ne bir eli tutacak takatim. Işık gözlerimi köreltiyor şimdi. Halbuki dün gece ne güzeldi, sorumsuz uyuduğum beşiğim ne de güzeldi. Emerdim anamdan sütümü ak ak, sıcak sıcak. Çekerdim nefesi içime dolu dolu, aşk dolu. Büyümek ne paslanmış duygu, eritiyor insanın tüm direncini. Yazsam bir iki kelam her şey düzelecek gibi. Ama yok, bekle sen ey sen derin uyku! Bekle sen kara bir çukur gibi, koca bir mezar gibi. Al beni sonra içine, uyut, sar bir tabut gibi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder