Bir uçak daha yarıyor gökyüzünü sorumsuz bir çığlıkla. Çok küçüğüm desemde durmuyor, hiç de acımıyor zaman bana. Geç, sen de geç. Sıradaki gelsin! Sıradaki açılsın kendimce geceme. Başka kadehler dolsun dolsun boşalsın. Şu uçak var ya işte; umutlarımı derledi az önce, tam da sessizliğinden önce.
Çok şey var yazacak halbuki, çok şey gördü bu gözler. Okyanuslar aştı yüzerek bir balık gibi, okyanuslar tükketti benim biçare sevgimi. Ne kaldı benden geriye; eski bir şehirde sessizliği izleyen gözlere, üstelik birazda nemli. Daha kaç gece tecavüz eder düşlerime bilmiyorum. Daha ne kaldı yarın geceye bilmiyorum. Düşü unuttum, düşte kayboldum. Ben; çoktan unutulmuş kadim bir lisan gibiyim şimdi. Mükemmel ötesi, tarih kokan buram buram... Ama kimsenin hatırlamdığı bir kuytu köşede yatıp uyuyan.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder