Ah anne, yüreği kocaman üç oda bir salon annem. Nasıl da üşütür bu ayaz beni, nasıl da yorar sokağın cevheri. Almak istedim oysa heybeme yıldızları birer birer. Biriktirir, satardım belki bir köşede hepsini. Arkadaşlarıam caka satardım en olmadı. Neyse ki hasta oldum anne, hasta oldum da düştü yine kaşığım senin çorbana. Güzel çorba yapardın. İşin doğrusu sen amansız, yalansız, dosdoğru bir kadındın. Senin güzelliğinden daha çoktu babamın şansı. Hiç bilmedi, bilmeyecek de ama olsun. Ah anne, yüreğin ne kocaman, bahçeli bir müstakil ev annem..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder