Çok sevdiğim anlar
oldu hayatta, çok sevdiğim için gittiler. Az sevdiğim günlerde daha çok seven
birine gittiler. Mükemmeldim çok oldu, berbattım yetmedi. Sadece öpüştüm
doymadılar, her şeyi yapınca duygusuzlukla suçlandım. Demem o ki çocuk;
siktiret...
Mükemmelik
düşüncesiyle çöpe yıllarımı koydum ellerimle. Mükemmelliğin ütopyasının en
güzel örneğinde kavrulurken neyin hayaliydiki bu bizce? Bak güneş batıyor ve ne
de güzel rüzgar esiyor. İstediğin gibi sev, istediğin gibi seviş. Gitmek
isteyen bir yolunu bulacaktır. Dedim ya çocuk; siktiret.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder