Maske

Mazinin pul pul döküldüğü bir gecede anılar gelir insanın omuzlarına çöker.  Geçmiş değil, gelecektir kaygılandıran sansürlenmiş düşünürleri. Ne kadar beyaz bir ışık olursa olsun odamıza süzülen sabahları, karanlığın ispatıdır her zaman. Her iyi bu nedenle getirir kötüyü ya da her birliktelik yalnızlığı...

Sitem değil kelimelerim, bu sefer değil, bir daha değil. Hayattan pişman olmak için çoktan yitip gitti çocukluğumuz. Biz şimdi yarının sürüncemeli sayfalarına taşıdık hayallerimizi. Kalın bir kitap; bir o kadar da sıkıcı bir kitap misali. Perçinlendi sessizliğimiz gömüldü bir bir gecelere. Nasılda dolmuşuz oysaki, nasılda büyümüşüz ve büyürken tüm sevgimizi buharlaştırıp uçurmuşuz. Kelimelerin sıradan bir maviye döndüğü, solmuş gazeteleri andırdığı sıradan bir gecede ben masama kuruldum. Beklentisi ve bir o kadar beni bekleyen bulaşık olmuş düşlerle. Bir camım var şimdi, hep umduğum, umutlarımı bulamadığım. Bazen çok büyüyor insan, çok fazla...